Vanuit het verlangen de dingen vast te houden, te bewaren, ontstond een grote verzameling gescande en gefotografeerde voorwerpen en oude foto's. 
Toen mijn vader de ziekte van Alzheimer kreeg en niet meer goed wist wie hij was, maakte ik een boek voor hem met zijn geliefde mensen en dingen erin. 
Herinneringen raken snel verward maar foto's houden ze onveranderd vast. 

Moeder, kind, huis, zee, samen. Ik zadelde het brein van mijn vader op met geborgenheid waardoor het niet ging tobben. Het maakte hem - kortstondig - gelukkig.

Zolang mijn vader nog kon lezen, las hij het voor aan zichzelf en aan anderen. Voor de verzorgers in zijn tehuis was het goed dat ze hem niet alleen als een hopeloze patiënt maar als volwaardig mens te zien kregen. 

 

Een troostboek maak ik in opdracht.